CoMa.nl

Verhalen van het schrijversduo Co & Ma

Vindicat en de maatschappelijke aflaat

Wat geschreven staat is waar. “In den beginne schiep God den hemel en de aarde”, dus schiep god de hemel en de aarde. Vanuit die gedachtegang kan je gemakkelijk je eigen bijbel maken. Schrijf iets op en blijf naïef schreeuwen dat het zo is. Zeker als je het tegen mensen roept, die net zo denken. Des te vaker je het zegt, des te meer je erin gaat geloven. Klote knorren, Halleluja!

“Klote knorren”, dat stond geschreven. Weliswaar stond het op de deur van een wc in de universiteitsbibliotheek, maar dat neemt niet weg dat er een groep mensen op deze aardbol rond loopt, die dit als waarheid over diezelfde wereld schreeuwt. Een waarheid als een koe? Nou ja, het is net zo min waar als dat god de mens naar het evenbeeld van die koe geschapen heeft.
Het is geschreven door een student, die lid is van een corpsstudentenvereniging die ik voor het gemak Vindicat Atque Polit noem. Ten eerste, omdat het waarschijnlijk een Vindcat-lid was en ten tweede, om hen net zo over één kam te scheren zoals zij dat doen met ons (d.w.z. niet-leden), door ons ‘knorren’ te noemen.

Knorren zouden dus klote zijn. Typerend dat, op het moment dat iemand lid is geworden, hij of zij een afkeer krijgt tegen de knor, terwijl iedereen van nature een knor is. Je bent pas knor af als je lid wordt van het corps, of wel het koor. In mijn termen word je dan een ‘bal’, terwijl zij er status mee denken te behalen. Lid worden is niet moeilijk. Je moet je in de keiweek – de stadsintroductie van Groningen voor eerstejaars studenten – aanmelden en dan geld betalen. Je moet ook verplicht de introductie periode doorlopen, wat volgens de verenigingen geen ontgroening is. Maar er bestaat nog wel een ontgroening, noem het de ‘officieuze introductie periode’, waar door groepsdruk aan meegedaan ‘moet’ worden. Eenmaal lid dan heb je een hele vereniging aan nieuwe vrienden.

Inschrijven en geld betalen dus, en dan ben je geen knor meer. Het klinkt mij bekend in de oren. Het lijkt namelijk op een marketingstunt van de katholieke kerk in de middeleeuwen om financieel voordeel te behalen. De aflaat. Volgens een aantal christelijke stromingen zijn wij van nature zondaars. Als wij geen goed leven leiden of het nog zondiger maken, komen wij in de hel. ‘Eeuwig branden’. Wat hadden de geestelijken nu bedacht, koop een briefje en je bent verzekerd van een plaatsje in de hemel. Geld betalen dus. Zie hier de link met de corpsleden. De mens is van nature zondaar of knor. Betaal geld en je bent geen knor of zondaar meer.
Ik wil echter niet suggereren dat Vindicat geld uit de zakken van studenten wil kloppen, wat de katholieke geestlijken wel deden bij hun gemeenschap.

Na het kopen van de aflaat, kon je zondigen naar hartenlust, want in de hemel kom je toch wel. Wat ik wel suggereer is dat Vindicaters, nadat ze lid zijn geworden, denken dat ze kunnen doen en laten wat ze willen. Vernielen, stelen, schelden, vechten, overlast veroorzaken. Alles verantwoord door hun vermoeden van status. Je misdraag je (jegens derden) en toch volhouden dat je beter bent dan diezelfde derden. Het kan omdat je je maatschappelijke aflaat, in de vorm van het lidmaatschap, gekocht hebt. Vloeken in de kerk, als je het mij vraagt.

Ik kan het natuurlijk ook laten rusten, accepteren dat ik een knor ben. Het woord staat immers al in de Dikke Van Dalle: “knor (de ~ (m.), ~ren) … 3 niet-corpslid [studententaal]”. Maar daarmee bevestig ik impliciet het superioriteitsgevoel dat zij kochten. En dat is juist het probleem. Daarom stel ik voor ook een scheldnaam voor hen te creëren en dat tot Algemeen Beschaafd Nederlands te bombarderen.

« »

© 2018 CoMa.nl. Thema door Anders Norén.