CoMa.nl

Verhalen van het schrijversduo Co & Ma

Six word story

Alleen zijn politiepaard was nog eenzamer.

What goes up, must come down

Ze bleef nog in de deuropening staan. Hetzelfde deed mijn grootmoeder als we op bezoek waren geweest. Zwaaien als we wegreden voor haar huis, het hofje rond en voordat we rechtsaf uit het zicht verdwenen aan de andere kant van het grasveldje nog een keer zwaaien. Iemand is pas werkelijk vertrokken op het moment dat hij niet meer te zien is. De liftdeuren sloten…

Relatie in de lift

Moeten. De betekenis van het woord kan ik moeilijk op waarde schatten. Het gebiedende karakter lijkt te doelen op de actie die genomen moet worden. Moeten poepen. Maar het gaat feitelijk niet over het poepen. Het probleem dat ontstaat wanneer niet gedaan wordt wat zou moeten, dat willen we voorkomen. Handelend op de angst voor hetgeen mogelijk voor zal vallen. Ik liep naar haar huis met mijn telefoon klem in mijn klamme handen. “Kom je zondag? We moeten praten”

Bankcrisis

Zo ver mogelijk rek ik mij uit vanuit mijn toch al comfortabele liggende pose die ik na een lange dag op de bank heb aangenomen om de vermoeidheid op de minst mogelijk wijze te voelen. Kramp schiet in mijn voet doordat deze in een onmogelijke positie tussen het kussen en het hout in de leuning verdwijnt. Als er spieren in mijn voetzool zitten, dan proberen deze mijn tenen mijn hak te doen raken. Reflexen zijn onvoorwaardelijk, want sneller dan ik ooit bewogen heb zit ik rechtop en trek ik mijn tenen in tegengestelde richting. Als ik mij weer durf te ontspannen, realiseer ik mij dat mijn vinger zich nog nooit eerder tussen de kussens van de bank hebben bevonden. Ik voel twee koude, platte en ronde vormen, niet wetende dat ik mijn bank er ooit mee heb geïnjecteerd. Kermend van geluk steek in de drie euro in mijn broekzak, want we zitten in een crisis…

Wijze mannen

“Waarom stopt je er dan niet mee?” De retoriek in zijn vraag vond ik moeilijk op waarde te schatten. Stoppen zou voor hem gemakkelijker zijn dan voor mij. Hij hoefde niet naar haar toe. Hij hoefde de confrontatie niet aan te gaan. Hij zou niet in een vacuüm terechtkomen nadat ik zou stoppen. Dus ik zweeg.

“Maar uit alles wat je me nu verteld hebt blijkt dat je niet meer verder wilt. Vertel mij dan eens waarom je niet zou stoppen.”…

Wil je met me mee naar het filmhuis

Het ziet er goed uit. Een fietser die door de stad rijdt met een meisje achterop. Het is zoals in Turks Fruit of De Kleine Blonde Dood. Maar als ik dan op mijn eigen fiets zit, wordt mijn aandacht voornamelijk afgeleid door van rechts komende auto’s en links inhalende bussen. In de werkelijkheid is alles veel moeilijker…

Super Sunday

23.20
Uitgeput door het Internationaal Film Festival Rotterdam in Groningen plof ik op de bank. In een bioscoopzaal is weinig licht, het geeft me een avondgevoel terwijl het vaker ochtend of middag was. Grolsch-beugels trekken zich daar niets van aan en ploppen ieder moment van de dag met hetzelfde enthousiasme. Om toch enige indicatie te krijgen van de tijd, schuifel ik met mijn voeten heen en weer over de vloer in een poging servies om te stoten. Breekt een wijnglas dan is het waarschijnlijk na achten. Klinkt het als kop schotel lepeltje, weet ik nog niets. Behalve dat ook ik zin krijg in koffie…

Metafloor, epiloog

In de grote tafel die in de woonkamer van mijn ouders staat, staan twee afdrukken van waxinelichtjes. Op een zondagochtend, drie of vier jaar voordat ik begon met roken, was ik wakker geworden om niet meer te kunnen slapen, vermoedelijk te wijten aan de zomertijd. Villa Achterwerk was nog niet begonnen, een uur tijd om te doden met vuur. De lontjes van de lichtjes waren verzopen, maar ik probeerde er weer leven in de jagen door verkoolde lucifers in het kaarsvet te dopen. Ik was dusdanig gefascineerd door het vuur dat ik het brandende wilde houden, het werkte goed. Ik denk zelfs dat ik mijn vingers één of meerdere malen verbrand heb toen ik de bakjes weg wilde gooien. Tot mijn schrik kwamen twee zwarten cirkels onder het aluminium vandaan. Mij begeerte deed mij niet doen realiseren dat de hitte de lak zou verkleuren. Als het ging om de kaarsjes was ik een narcist, elke keer dat de vlam doofde, moest deze weer branden.

Metafloor

Als het niet mag, is het leuker.
Ik weet nog dat ik de hele middag ben gaan kijken of het pakje sigaretten nog op de trap lag. Het waren de sigaretten van mijn zus. Ondanks dat mijn moeder er tegen is dat haar kinderen roken, had ze het pakje uit de vuile was gehaald om deze terug te geven, in plaats van weg te gooien. Als ze er om vijf uur nog lagen, dan nam ik ze.

Ik ben Trouwlezer…

Het mooiste van een dagje krant zijn de zwarte vingers en afdrukken daarvan in mijn notitieboek. Waar anders behoort over een krant geschreven te worden, dan in het Newscafe. Het enige nadeel daarvan is dat iedereen steeds mijn krant van mij af wil nemen. In de veronderstelling dat de pagina’s op mijn tafel eigendom zijn van het café, vraagt men vriendelijk doch retorisch of zij deze in mogen zien. Weet iemand hoe een hond aan het uiteinde van een theedoek rukt en trek wanneer je deze aan het andere eind vasthoudt? Zo stond ik tot drie keer toe mijn krant te verdedigen. Het was een strijd op lezen en dood. Wellicht kun je en voorstelling maken van hoe het katern aan repen gereten zal worden, als je loslaat. Liever was ikzelf de hond.

Het meervoud van bloed is bloeden

Wat zijn de modieuze kleuren van dit seizoen? Ik heb het even aan het Orakel gevraagd. “Meneer Google”, vroeg ik,…

Damstardeep

Daar waar het slachthuis stond, daar woon ik. Het slachthuis stond aan het Damsterdiep. Tegenwoordig is het slachthuis er niet…

My Funny Valentine

Er zijn van die dagen die je je hele leven zult herinneren. Dagen dat je ontmaagd wordt, je al dan…

Fucking with the mind

Ik heb de afgelopen twee weekenden veel meegemaakt. Ik ben veel dronken geweest, heb gegokt en verloren, drugs gebruikt, gesnowboard, verliefd geworden, het Internationaal filmfestival Rotterdam in Groningen beleefd, weinig geslapen, in een staat van totale verstandsverbijstering verbleven en vooral veel inspiratie opgedaan.

Σ(Vw)n = 1 – Σ(Vn)n

Ik verklaar mijzelf Oost-Indische doof met betrekking tot een aantal zaken. Waaronder Bridget Jones. Ik hoor wel alles, maar luister niet. Ik heb een principiële afkeer gekweekt tegen elke zin met deze naam erin. Juist omdat iedereen haar de hemel in prees. Iedereen, wat wil zeggen alle vrouwen met een korte leven of jeugdig vermoeden. Mannen niet, zij waren in openbare sferen altijd negatief. Deze mannelijke attitude heb ik geassimileerd, maar noodgedwongen moeten evalueren.

Vindicat en de maatschappelijke aflaat

Wat geschreven staat is waar. “In den beginne schiep God den hemel en de aarde”, dus schiep god de hemel…

To Be or Ought To Be, that is the question

Een fragment uit de theatershow ‘Functioneel Naakt’ van Theo Maassen:
“Ik heb één meningsverschil met mijn vader. Hij vindt, dingen die je niet kunt veranderen, moet je accepteren. Ik vind, dingen die je niet kunt accepteren, moet je veranderen.”

Fonetisch klinkt de wereld mooier

CoMa is een feit. Met dank aan Remco Campert, Jan Mulder en een techniek die men de woordspeling noemt. Het is mijn strategie de wereld genuanceerd ten gehore te brengen. En daarom vond ik het nodig met een spetterend debuut te komen. Maar men houdt ons voor dat je niet alles hebben kan.

© 2018 CoMa.nl. Thema door Anders Norén.